mijn leven

geboren in 's-Gravenvoeren (nu Voeren)

5 december 1951

opleiding: regent Frans-Geschiedenis-Engels

ik was leraar aan de provinciale school te Voeren tot 31.08.2005

vanaf die dag ben ik voltijds burgemeester en sinds 20 juli 2010 ook nog senator

antecenten en de politiek

mijn opa Broers was ook burgemeester in 's-Gravenvoeren

ook langs moeders kant hadden ze burgemeesters in de familie

na een tussentijd van 6 jaar, opgevuld door mijn oom René, kwam mijn vader (Hubert) in de gemeenteraad. Hij deed dat 24 jaar met volle overtuiging en alle mogelijkheden die hij had. Thuis werd "politiek geleefd"

vanaf 1 januari 1983 was het dan mijn beurt, eerst als raadslid (6 jaar), dan als oppositieschepen (12 jaar), om vanaf 2001 burgemeester te worden

ook mijn dochter Hilde is sinds 2001 politiek actief als OCMW-raadslid, eerst 6 jaar in de oppositie en sinds 2001 in de meerderheid. In Voeren wordt die raad ook door de bevolking gekozen. Daardoor zit Hilde in het Vast Bureau en is ze plaatsvervangend voorzitter

de toekomst?

of ook mijn twee andere kinderen volgen? Steven woont in Denemarken en Saartje, de jongste, wil nog eerst maatschappelijke studies afwerken. Ik laat mijn kinderen echter totaal vrij daarin, zoals ze ook vrij zijn om hun politieke keuzes te maken. Als ze maar democratisch blijven denken en handelen

hobby en interesse

politiek is mijn grote hobby. Het werd echter een obsessie. Omdat ik bij het begin van mijn "loopbaan" besliste om op een vooraf bepaalde dag ermee te stoppen en het roer aan anderen over te laten heb ik de energie om er nu dag en nacht mee bezig te zijn en de toekomst van Voeren voor te bereiden

op sportvlak volg ik zo ongeveer alles. En of het nu voetbal of wielrennen is, altijd volg ik dit gespannen en als supporter en dus vaak tegendraads tegen de algemene trend in

bewondering

heb ik vooral voor markante figuren uit de politieke en sociale wereld, maar ook sportmensen kan ik bewonderen. En ze hebben heus niet allemaal dezelfde levensfilosofie of zijn niet allemaal even geliefd door iedereen. Een lijstje opsommen is altijd gevaarlijk omdat je mensen vergeet. Toch waag ik mij aan een totaal onvolledig en onmogelijk lijstje waar alle moeders, vaders, kinderen en mensen van goede wil op ontbreken omdat ze met teveel zijn om op te sommen

• kris,moedig in revalidatie na haar verschrikkelijk ongeval en de kinderen omdat ze positief blijven denken voor hun mama
• mijn naaste medewerkers omdat ze het volhouden met hun overactieve en niet altijd te volgen baas
• joe frazier, de bokser die nooit opgaf tegen de betere Ali
• john mac enroe, omwille van zijn boze arrogantie die hij koppelde aan genialiteit
• jf kennedy, die ondanks alle verhaaltjes democraat en van de mensen bleef
• de dalai lama, van wie ik de rust en levensfilosofie probeer te begrijpen en die mij meer en meer doet nadenken over het hoe en het waarom
• pericles, die de definitieve basis legde van de democratie en van wie velen nu nog kunnen leren
• jezus christus, de allergrootste uit de geschiedenis en als mens, sociaal geëngageerde en rebel tegen de politieke overmacht en bezetter in zijn streek
• de vele zieken en armen die elke dag bewijzen hoe goed wij het hebben en wat een voorbeelden van moed zij voor ons zijn

wat ik mis

ondanks mijn vrijwillig ontslag mis ik nog elke dag mijn leerlingen en mijn school omdat zij mij jong hielden

het hectische dag en nacht kabinetswerk in Brussel vond ik geweldig boeiend en leerrijk

en soms ook wel eens de rust en de stilte van een normaal leven waarin ik uitbundig zou kunnen zijn om dan weer op een stil plekje ver van alle drukte te rusten